bir kaçış masalıdır yazdığımız
yazdıklarımız yazgılarımızın iptilasıdır
ben yaşadım sen yazıldın
ben okudum sen kahraman oldun
kahraman evet
fütursuz , biraz eksantrik
maraz…

[...]

İnsan aykırılığa temayüllü, doyumsuz alter egosunu tatmin edici bir mizaca sahiptir. Bu nedenle dünyaya gelmekle sürekli bir mücadele içindedir. Allah insanı yaratırken terazisini dengeleyici bir irade ve iradesini sağlam temeller üzerine oturtucu bir rehber vermiştir. Bu hayat serüveninde elindeki bu malzemelerle sınırlarını aşmama yükümlülüğü, bildiği ve idrakine vardığı hakikati , bunlardan yoksun olanlara aktarmakla mükellef kılınmıştır.

[...]

“Ben burda bugün savaşa çıksam arkamdan gelir misin? Bugün cihada çıkıyorum haydi var mısın benimle gelmeye? Bugün cihad cihad diye edebiyat yapan adamlar, şurda cihad cağrısı yapılsa, biz ilimle meşgul oluyoruz bu da hadistir diye hepsi kaçar.“

[...]

Her ne kadar şiirin ne olduğuna dair bir tanımlama yapmaya kalksam da elde edeceğim netice, sadece büyük bir tablonun ufak bir yapboz parçasından öteye geçmeyecektir. Günümüze kadar şairler, şiirin ne olduğunun tesbitini yapmışlarsa da, asıl siir tanımı tüm bu tanımlamaları bir kotada eritmekle ortaya çıkar. Her biri dediğim gibi sadece bir parçasını oluşturur.
O nedenle benim kendi sınırlarım dahilinde yapmış olduğum şiir tanımı eksik kalacaktır. Bu soruya vereceğim cevap sadece o çorbaya bir tuz ilavesinden öteye geçmez.

[...]

                     İnsanın,düşündüklerini söyleyebileceği çok az insan vardır. Fakat buna rağmen yine de her düşündüğünü söyleyememenin acısını taşır içinde. Söyleyemedikleri, düşündüğü gibi çıkmaz ağızdan. Düşündüğü gibi anlaşılmaz. Meselenin şaibeli tarafı burasıdır.İnsanı dostundan eder , sevdikleri birer birer kayar avucundan. Kimi zaman nefretleri üzerine çeker. Bunu göze alamaz ve herkesten gizlemeye calışır.

[...]

[...]

[...]

Anlatan kimsenin, anlatılması gerekeni anlaşılacak şekilde anlatmaktan yoksun olması demek, anlama ihtirasının katli demektir.
Bu vebal üzerinde düşünen var mıdır?
Anlatan kimse anlaşılır olmasına rağmen , anlatılanı anlamak istememekte israr eden anlamdan bihaber olana ne demeli peki?
Bu vaziyet, anlatan kimsenin şevkini kırmaz mı? Bu minval üzere anlatan kimsenin kalmaması bir kıyamet alameti değil midir?
Anlamak için birilerinin anlatır olması daha anlaşılır olmasına rağmen kendimizi bu zenginlikten mahrum etmemiz anlaşılır değildir.

[...]